Welkom in Winterberg-SilbachSilbach (564 m – 792 m boven NAP) is een plaats behorende tot <link 29 - internal-link "Opens internal link in current window">Winterberg</link> in het Hochsauerland met ongeveer 900 inwoners.

Het tot Winterberg behorende plaatsje Silbach ligt op slechts een paar km van de stad Winterberg en is ook bekend als het "groene dorp" in het dal van de beek Namenlose.


Aktuelle Veranstaltungen

Details und weitere Termine finden Sie im Veranstaltungskalender

Winterberg

Winterberg van zijn mooiste zijde: deze loftuiting komt van de uitvinder van de Rothaarsteig: Dr. Rainer Brähmer.                                   Sinds tientallen jaren wordt het "gouden dorp", dat in 1973 in de wedstrijd "Ons dorp moet nog mooier worden"  de gouden medaille van NRW en heel Duitsland won, door veel gasten bezocht.    Van het verwennen van de gast in zijn oorspronkelijke betekenis hebben de Silbacher veel verstand.

de groene dorp in het dal van de beek Namenlose

Langs het dal van de beek "Namenlose" liggen de schitterende leisteen- en vakwerkhuizen van de oude Bergvrijheid, dat de nodige privileges kreeg (sinds 1559).  Majesteitelijk verheffen zich de Hillekopf, Silberberg en Nordhelle naar de hemel en voegen het landschap samen tot een schitterend panorama.

Silbach

Neem u intrek in het dorp: in de schitterende hotels, vakantiewoningen en knusse pensions vlak in de buurt van Winterberg. Van hier uit kunt u alles verkennen wat u plezier geeft en waar u zin in heeft. Het ligt allemaal aan uw voeten. U kunt er gebruik van maken om onze flora en fauna te leren kennen en te waarderen.   

Bergvrijheid Silbach

In de loop van de 20ste eeuw heeft Silbach zich, mede vanwege zijn idyllische ligging in het smalle, hoge dal van de beek „Namenlose“ ontwikkeld tot een geliefde vakantieplaats. In het jaar 1973 werd Silbach bij de wedstrijd "Ons dorp moet nog mooier worden" de gouden plakette en de titel "GOUDEN DORP" toegekend van het land NRW én van heel Duitsland.

Bussen & trein

Silbach ligt aan de spoorlijn Bestwig – Winterberg en beschikt daarmee over een directe verbinding naar Dortmund, in de weekeinden (zat/zon) en op feestdagen elk uur, zowel in de richting Winterberg, alsook in de richting Dortmund. De bus naar Winterberg en in de andere richting rijdt op werkdagen ieder uur. Zowel de trein- alsook de busverbindingen kunnen met de SauerlandCard gratis worden benut, zo vaak u dat wilt! 

Winkelen in Winterberg-SilbachIn de dorpswinkel, centraal in het dorp, vindt de gast alles was hij voor zijn dagelijkse behoefte nodig heeft.

Dat gaat van knapperige broodjes tot verse worst en kaas…  Er wacht een omvangrijk aanbod aan levensmiddelen, kranten en tijdschriften op u. Wandelkaarten zijn eveneens verkrijgbaar.     

 

U vindt de winkel aan de Burgstr. 1 in Winterberg-Silbach.
Eigenaresse is Annekathrin Wilmes.

Telefoon: 02983-8780 
 

Geschiedenis Bergvrijheid SilbachSilbach is een van de oudste dorpen in het stadsgebied van Winterberg.

Al rond 1159 werden aan de Silberberg zilveraders ontdekt. In het jaar 1281 werd een plaats met de naam  "Silbike" als verspreide nederzetting voor het eerst schriftelijk in de Arnsberger registers vermeld. Daarmee is Silbach bedoeld. In die tijd, ruim 720 jaar geleden, bestaat het dorp uit drie boerderijen. Maar de inwoners van Silbach zijn niet alleen boeren, voornamelijk veehouders, maar al snel ook mijnwerkers en werkers in de smeltovens. In de daarop volgende eeuwen groeit het dorp door de toestroom van mensen uit de omringende dorpjes rond Silbach, die er nu al lang niet meer zijn. 

Om de mijnbouw in Silbach te bevorderen, wordt het dorp in 1559 door de Landsheer Johann Gebhard von Mansfeld, keurvorst en aartsbisschop van Keulen, tot Bergvrijheid verheven. Hierdoor genieten de Silbacher voorrechten t.o.v. de inwoners van de omringende dorpen. Zij behoeven geen hoofdelijke belasting meer te betalen. Ze zijn vrij van hand- en spandiensten, evenals van militaire dienst. Silbach heeft het recht om markten te houden en een wapen te voeren. Vanaf 1559 wordt in de Bergvrijheid recht gesproken. Aanvankelijk maakt de Silbacher mijnbouw door de ontdekking van de zilveraders een grote bloei door. Maar ook leisteen en ijzererts worden gedolven. In 1553 zou het Silbacher leisteen zelfs aan het kasteel van Kopenhagen zijn geleverd. Door een tekort aan arbeidskrachten in de streek zelf komen mijnwerkers uit Clausthal-Zellerfeld (Harz) naar Silbach. Omstreeks het midden van de 17de eeuw wordt de ontginning vanwege het binnendringen van water in de mijn vooreerst stilgelegd. De Silbachers richten zich op andere ambachten, de bewerking van ijzer, het smeden van spijkers.

In de 19de eeuw beleeft de mijnbouw in Silbach nog één keer een opbloei. De mijnwerkers zoeken naar zilver, lood, ijzererts en leisteen. In de Tweede Wereldoorlog bieden de mijngangen bescherming tegen vijandelijke luchtaanvallen. In 1950 wordt de laatste leisteengroeve in Fuchshol gesloten. Desondanks is Silbach de mijnbouw trouw gebleven. Sinds 1923 wordt in de Silbacher "Grünsteinwerken" het gesteente Diabas, ook wel doleriet, gewonnen.

Een oude mijncompressor en een lorrie in het dorpspark herinneren tegenwoordig aan de tijd, toen in Silbach nog leisteen werd gewonnen. Naast de mijnwerker zijn er in de 19de eeuw ook andere beroepen in Silbach: handelslieden, kolenbranders, boeren, nagel- of spijkersmeden. In de loop van de 20ste eeuw heeft Silbach zich, mede vanwege zijn idyllische ligging in het smalle, hoge dal van de beek „Namenlose“ ontwikkeld tot een geliefde vakantieplaats.

In het jaar 1973 werd Silbach bij de wedstrijd "Ons dorp moet nog mooier worden" de gouden plakette en de titel "GOUDEN DORP" toegekend van het land NRW én van heel Duitsland.